Od tego trzeba zacząć rzecz
Lecę bo zgubiłem się
Niewiele pamiętam
Tarariruriraj
Czuję w sobie chuć i wiatr
Dobrze jest bawimy się
Myślom nie ma końca
Śnieg, zawierucha w nas

Lecę, bo chcę
Lecę, bo życie jest złe
Czy są pieniądze czy nie
Lecę, bo wolność to zew
Lecę, bo wciąż kocham ciebie
Kocham cię

Bohema ostro bawi się
Płyną noce przemijają dnie
Niewiele pamiętam
Upadam byle gdzie
Boisz się, więc będzie tak
Słabe życie słaba śmierć
Wszystko w twoich rękach
Obudź się

Lecę, bo chcę
Lecę, bo życie jest złe
Czy są pieniądze czy nie
Lecę, bo wolność to zew
Lecę, bo wciąż kocham ciebie
kocham cię

Idziemy my
Patrzą się oni
W noce i dnie
Idziemy my
Budzimy się rano
Po to by żyć
I oni się budzą
Patrzą oni

My idziemy po to żeby żyć

Kocham ciebie
Kocham ciebie
Pytasz mnie
Czy oni też
A oni się patrzą
A oni czekają
Aż w końcu dojdziemy
Aż wreszcie zobaczą

My idziemy po to żeby żyć

Kolorowe neony
Światła aut, cisza bram
Zaciemnone witryny
Jak świątynie
Bogów dnia
Nocny bar jest jak Atlatyda łez
Idę sam zanim noc się spotka z dniem

Nigdy nie powiem ci
Nie powiem ci
Jak to jest
Kiedy nocą włóczę się

Znowu nie mogę spać
Luna wcią uwodzi mnie
Mokry chodnika blask
Miasto pachnie inaczej jak w dzień
Nocyn bar jest jak Atlantyda łez
Idę sam zanim noc się spotka z dniem