Od tego trzeba zacząć rzecz
Lecę bo zgubiłem się
Niewiele pamiętam
Tarariruriraj
Czuję w sobie chuć i wiatr
Dobrze jest bawimy się
Myślom nie ma końca
Śnieg, zawierucha w nas

Lecę, bo chcę
Lecę, bo życie jest złe
Czy są pieniądze czy nie
Lecę, bo wolność to zew
Lecę, bo wciąż kocham ciebie
Kocham cię

Bohema ostro bawi się
Płyną noce przemijają dnie
Niewiele pamiętam
Upadam byle gdzie
Boisz się, więc będzie tak
Słabe życie słaba śmierć
Wszystko w twoich rękach
Obudź się

Lecę, bo chcę
Lecę, bo życie jest złe
Czy są pieniądze czy nie
Lecę, bo wolność to zew
Lecę, bo wciąż kocham ciebie
kocham cię

Idziemy my
Patrzą się oni
W noce i dnie
Idziemy my
Budzimy się rano
Po to by żyć
I oni się budzą
Patrzą oni

My idziemy po to żeby żyć

Kocham ciebie
Kocham ciebie
Pytasz mnie
Czy oni też
A oni się patrzą
A oni czekają
Aż w końcu dojdziemy
Aż wreszcie zobaczą

My idziemy po to żeby żyć

Pytasz czy znam
Krainę szczęścia
Bez krwi, bólu i pięści
Pytasz czy myśleć można tak samo
Bez krwi, bólu i pięści
Pytasz czy znam zapach swego domu
Bez krwi, bólu i pięści
Pytasz czy miłość sama zwycięża
Bez krwi, bólu i pięści
Czy zawsze sami, sami, sami... coś zabijamy?

Zabijamy coś w nas, zabijamy coś w nas...
Może dlatego zabijamy, że jesteśmy wciąż sami
A może jesteśmy sami bo wciąż zabijamy
Zawsze sami, sami, sami... coś zabijamy
Bez krwi, bólu i pieści

I nawet jesli z nami zdarzy się coś
Ty będziesz jak anioł z białymi skrzydłami
Będziemy kochali się jak bezdomni cyganie
Bo będziemy zabijali kiedy przyjdzie rozstanie

Zawsze sami, sami, sami... coś zabijamy?
Bez krwi, bólu i pięści

Zawsze sami, sami, sami... coś zabijamy?
Bez krwi, bólu i pięści

Pytasz czy znam
Krainę szczęścia
Bez krwi, bólu i pięści
Pytasz czy miłość sama zwycięża
Bez krwi, bólu i pięści