Od tego trzeba zacząć rzecz
Lecę bo zgubiłem się
Niewiele pamiętam
Tarariruriraj
Czuję w sobie chuć i wiatr
Dobrze jest bawimy się
Myślom nie ma końca
Śnieg, zawierucha w nas

Lecę, bo chcę
Lecę, bo życie jest złe
Czy są pieniądze czy nie
Lecę, bo wolność to zew
Lecę, bo wciąż kocham ciebie
Kocham cię

Bohema ostro bawi się
Płyną noce przemijają dnie
Niewiele pamiętam
Upadam byle gdzie
Boisz się, więc będzie tak
Słabe życie słaba śmierć
Wszystko w twoich rękach
Obudź się

Lecę, bo chcę
Lecę, bo życie jest złe
Czy są pieniądze czy nie
Lecę, bo wolność to zew
Lecę, bo wciąż kocham ciebie
kocham cię

Idziemy my
Patrzą się oni
W noce i dnie
Idziemy my
Budzimy się rano
Po to by żyć
I oni się budzą
Patrzą oni

My idziemy po to żeby żyć

Kocham ciebie
Kocham ciebie
Pytasz mnie
Czy oni też
A oni się patrzą
A oni czekają
Aż w końcu dojdziemy
Aż wreszcie zobaczą

My idziemy po to żeby żyć

Wiszę na krzyżu, jestem sam Nie czuję, jak umarłe drzewo
Klejnoty ziemi, złota blask
Nie dla mnie a nade mną niebo

Wiszę na krzyżu cały czas
Meteoryty fruną z gwiazd
Życie jak wiatr gna przez świat

Wiszę na krzyżu, jestem sam
Bo tak samotnie umieramy
Wygasa płomień w każdym z nas
Płomień którego wciąż nie znamy

Wiszę na krzyżu cały czas
Meteoryty fruną z gwiazd
Życie jak wiatr gna przez świat

Dokąd zmierzamy?.........