Tyle wyrzuconych słów
I mniej świąt ducha niż wina
Co dał mi świat
Co może dać
Więcej ziemi czy nieba

Tyle porzuconych dróg
I więcej głupoty niż chleba
Co dał mi czas
Co może dać

I co zostanie tutaj po mnie
Czy to warte jest
Beze mnie o mnie
I co zostanie tutaj po mnie
Czy to tylko sen bez wspomnień
Proch rzucony na wiatr
Proch rzucony na morze

Mało dobra a tyle zła
I los wciąż każe wybierać
Co niesie czas
Co może dać

I co zostanie tutaj po mnie
Czy to warte jest
Beze mnie o mnie
I co zostanie tutaj po mnie
Czy to tylko sen bez wspomnień
Proch rzucony na morze
Proch rzucony na wiatr

Nosił czarną koszulę, miał oczy pełne łez, a na imię Beniamin
Nie było takich miejsc w których nie chciał by być
Płakał z deszczem i nocą, gdy szukał swoich gwiazd, pytał wciąż o to samo:
Kiedy skończy się taka droga i gdzie...

Gdzie jest mój dom, dom, dom...

Lato wybuchło miłością i biegli odtąd jak białe, szalone konie
Lecz siły coraz mniej mieli w drodze we mgle
A potem poszli już razem szukać nowych gwiazd
Pytali znów o to samo
Kiedy skończy się taka droga i gdzie...

Gdzie jest nasz dom, dom, dom...