Nosił czarną koszulę, miał oczy pełne łez, a na imię Beniamin
Nie było takich miejsc w których nie chciał by być
Płakał z deszczem i nocą, gdy szukał swoich gwiazd, pytał wciąż o to samo:
Kiedy skończy się taka droga i gdzie...

Gdzie jest mój dom, dom, dom...

Lato wybuchło miłością i biegli odtąd jak białe, szalone konie
Lecz siły coraz mniej mieli w drodze we mgle
A potem poszli już razem szukać nowych gwiazd
Pytali znów o to samo
Kiedy skończy się taka droga i gdzie...

Gdzie jest nasz dom, dom, dom...

Nie wiemy nic o sobie prócz wyrzuconych słów
Nie wiem co ty masz w głowie i nic nie zmieni się już
Jak dookoła ludzie czekający na cud
Z głowami w chmurach myślą wciąż o sobie
Pragną tylko słów

Teraz ci coś powiem i nie zrozum mnie źle
Tak długo to trwa
Czy czujesz czasem co czuję ja
Czy czujesz co czuję ja

Nie mamy nic dla siebie prócz wyrzucanych słów
Nie wiemy nic o sobie i nie zmienimy się już

I teraz ci coś powiem i nie zrozum mnie źle
Tak długo to trwa
Czy myślisz czasem o tym co ja
Czy czujesz co czuję ja
Czy myślisz o tym co ja...

Jeśli jesteś sam miej ze sobą chleb
Bo gdy zapukasz w okno to zgaśnie światło
Jeśli jesteś sam i nie wiesz dokąd iść
Musisz uwierzyć

Do ilu dobrych drzwi zastukałeś
W ilu takich miejscach chciałbyś żyć
Ile marzeń, ile pragnień zapomniałeś
A ile zgasło wiary

W życiu...

Może kiedyś znajdziesz dom
Znajdziesz w nim miłość i czary
Może odnajdziesz swoją drogę
I będzie aż tak wiele

W twoim życiu...