Kolorowe neony
Światła aut, cisza bram
Zaciemnone witryny
Jak świątynie
Bogów dnia
Nocny bar jest jak Atlatyda łez
Idę sam zanim noc się spotka z dniem

Nigdy nie powiem ci
Nie powiem ci
Jak to jest
Kiedy nocą włóczę się

Znowu nie mogę spać
Luna wcią uwodzi mnie
Mokry chodnika blask
Miasto pachnie inaczej jak w dzień
Nocyn bar jest jak Atlantyda łez
Idę sam zanim noc się spotka z dniem

Mamy armie dwie co strzegą naszych snów
Mamy siebie i budzi nas ciągle strach
Nie umiemy już budować swego domu
Nie czekamy już na nic

Jak jeden cień w dolinie mgieł

Kiedy przyjdzie dzień i zbudzi nasze ręce
Kiedyś może wszystko zmieni się
Wędrujemy tak przez puste korytarze
Wędrujemy tak dzisiaj wszyscy

Jak jeden cień w dolinie mgieł

Tyle wyrzuconych słów
I mniej świąt ducha niż wina
Co dał mi świat
Co może dać
Więcej ziemi czy nieba

Tyle porzuconych dróg
I więcej głupoty niż chleba
Co dał mi czas
Co może dać

I co zostanie tutaj po mnie
Czy to warte jest
Beze mnie o mnie
I co zostanie tutaj po mnie
Czy to tylko sen bez wspomnień
Proch rzucony na wiatr
Proch rzucony na morze

Mało dobra a tyle zła
I los wciąż każe wybierać
Co niesie czas
Co może dać

I co zostanie tutaj po mnie
Czy to warte jest
Beze mnie o mnie
I co zostanie tutaj po mnie
Czy to tylko sen bez wspomnień
Proch rzucony na morze
Proch rzucony na wiatr