Wiszę na krzyżu, jestem sam Nie czuję, jak umarłe drzewo
Klejnoty ziemi, złota blask
Nie dla mnie a nade mną niebo

Wiszę na krzyżu cały czas
Meteoryty fruną z gwiazd
Życie jak wiatr gna przez świat

Wiszę na krzyżu, jestem sam
Bo tak samotnie umieramy
Wygasa płomień w każdym z nas
Płomień którego wciąż nie znamy

Wiszę na krzyżu cały czas
Meteoryty fruną z gwiazd
Życie jak wiatr gna przez świat

Dokąd zmierzamy?......... 

Nosił czarną koszulę, miał oczy pełne łez, a na imię Beniamin
Nie było takich miejsc w których nie chciał by być
Płakał z deszczem i nocą, gdy szukał swoich gwiazd, pytał wciąż o to samo:
Kiedy skończy się taka droga i gdzie...

Gdzie jest mój dom, dom, dom...

Lato wybuchło miłością i biegli odtąd jak białe, szalone konie
Lecz siły coraz mniej mieli w drodze we mgle
A potem poszli już razem szukać nowych gwiazd
Pytali znów o to samo
Kiedy skończy się taka droga i gdzie...

Gdzie jest nasz dom, dom, dom...